آخه کش شلوارم گیر کرده بود

 به آیینه بغلت!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نوروز این رفاقت را نگاهبانی می کند که باور کنیم
قلبهامان جای حضور دوستانمان هستند . . .

نوروز ۱۳۹۱ بر شما مبارک

.

.

.

باعث افتخار است که عرض شادباش و تبریک اینجانب

زودتر از نسیم روح بخش نوروز خدمتتان شرفیاب شود . .
.

پیشاپیش عیدتان مبارک

 یادش بخیر وقتی سر کلاس حوصله درس نداشتیم الکی مداد رو بهانه میکردیم بلند میشدیم  می رفتیم  گوشه ی کلاس دم سطل آشغال  که بتراشیم.

یادش بخیر یه مدت مد شده بود  دخترا ازون چکمه پلاستیکی صورتیا می پوشیدن که دورش پشمالوهای سفید داشت.

یادش بخیر دوست داشتیم مبصر صف بشیم  تا پای بچه ها رو جفت کنیم.

 یادش بخیر سر صفم پامونا ۱۸۰ باز میکردیم تا برای رفیق فابریکمون جا بگیریم.

یادش بخیر از جلو نظام ها

یادش بخیر بچه که بودیم میبردنمون پارک می رفتیم مثل مظلوما میچسبیدیم به میله ی تاب همچین ملتمسانه نگاه میکردیم به اونیکه سوار تاب بود  که دلش بسوزه پیاده بشهبعدم که نوبت خودمون میشد عمرا پیاده میشدیم.

یادش بخیرخانواده آقای هاشمی که میخواستن از نیشابور برند کازرون تو کتاب تعلیمات اجتماعی

یادش بخیر قدیما که تلویزیون کنترل نداشت یکی مجبور بود پایین تلویزیون بخوابه و با پاش کانالها رو عوض کنه.

یادش بخیر خط فاصله هایی  که بین کلمه هامون میذاشتیم یا با مداد قرمز بود  یا وقتی خیلی می خواستیم خاص باشه ستاره میکشیدیم

یادش بخیر دبستان که بودیم هر چی میپرسیدن و توش می موندیم  می گفتیم ما تا سر اینجا خوندیم.

 یادش بخیر تو دبستان وقتی مشقهامون رو نمینوشتیم معلم که میومد بالا سرمون الکی تو کیفمون رو میگشتیم  می گفتیم اجازه دفترمون رو جا گذاشتیم.

                                                   یادش بخیر....

  خواهرم است که در پشت سر تو ایستاده است

امیر برگشت دید هیچ کسی نیست شاهزاده گفت عاشق نیستی

عاشق به غیر نگاه نمی کند.

در سرزمینی که سایه آدمهای کوچک بزرگ شد

در آن سرزمین آفتاب در حال غروب است!

اول این که فکر میکنند کسی دوستشون نداره

دوم این که احساس میکنند یکی

خیلی

دوستشون داره

آره بازم منم همون دیونه ی همیشگی

فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت

دلم برات تنگ شده بود این نامه رو برات نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گل های قالیه

جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه

ابرها همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم سراغ آسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو چه میکنی با سرنوشت دلم برات تنگ شده بود

فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم

حقیقتو واست بگم به آخر خط رسیدم

رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی

قسمت تو سفر شده قسمت من آوارگی

نمیدونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت،نوازشات،بوسیدنت

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته

یه قلب تنها و کبود هلاک یک نگاهته

من میدونم همین روزا عشق من از یادت میره

بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره

روزهات بلنده یا کوتاه  دوست شدی اونجا با کسی؟

بیشتر از این منو نزار تو غصه و دلواپسی

یه وقت منو گم نکنی تو دوده و شهر غریب با صدتا نیرنگ و فریب

فدای تو یه وقت شبها بی خوابی خستت نکنه

غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه

چادر شب لطیفتو از روت شبها پس نزنی

تنگ بلور ماهیتو یه وقت ناغافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون

راستی

دیروز بارون امد من و خیالت تر شدیم

رفتیم تو قلب آسمون با ابرها همسفر شدیم

از وقتی رفتی آسمونمون پر از کبوتره

زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتره

غصه نخور تا تو بیای حال منم اینجوریه

سرفه های مکرر مال هوای دوریه

گل دون شمعدونی مونم بد جوری برات دل واپسه

مثل یه بچه که بار اول میره مدرسه

تو از خودت برام بگو

بدون من خوش میگذره؟

دلت می خواهد میومدم

یا تنها رفتی بهتره؟

آبی تر از آنیم

که بی رنگ بمیریم

از شیشه نبودیم

که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست

که این گونه غریبیم

شاید که خدا خواست

این گونه بمیریم....

آبان که رنگ پریدگی پاییز را نمی فهمد

او نمی داند پاییز همان بهار است که

عاشق شده است...

می روم از رفتنم شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

گرچه تو تنهاتر از من میشوی

آرزو دارم شبی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

حاصل بر خورد های سرد را